Zachwycona.

 

Dawno nie widziałam takiego filmu.
Nie wycięłabym żadnej sceny.
Nie mogę się doczekać jak znów pójdę go oglądnąć.
Polecam!!!

Kilka słów o przyjaźni.

Widzimy się z M po jakiś 3 tygodniach przerwy.
U nas intensywnie, u nich też.
Dużo się dzieje.
Ale my nie rozmawiamy tylko o tym gdzie, kiedy, kto.
Ściągamy wszystkie maski.
Płaczemy.
Mówimy o tym co boli.
Mówimy o tym czego nikomu nie mówimy.
Tak po prostu.
Potem głośno się śmiejemy.
Troszkę naśmiewamy się z tych co nam na odcisk nadepnęli.
Wymieniamy się przepisami.
Linkami.
Namiarami na dobrą książkę.

I znów wracam do siebie jakąś tonę lżejsza.

I nie mam słów by dziękować za tą moją przyjaciółkę.



 M poleciła mi niezwykłą książkę o której możecie przeczytać tutaj.


W Lipcu króluje u mnie Cranberries , No Need to Argue leci non stop w kółko. A u Was?

Nie tu i nie teraz.

W głowie wciąż mam Wrocław, niezwykłe spotkania, rozmowy, ludzi .
Śnią mi się w nocy, kończę rozmowy niedokończone , wątki zaczęte, przerwane wielokrotnie przez dzieci .
Głowa wciąż jeszcze tam , a ciało tu.


Są piosenki , które prześladują  i wcale to nie przeszkadza .
Jak ta, która mi gra od rana w głowie :)))

Słoneczniki.

Za nami mini urlop w biegu:)
Wróciliśmy zmęczeni, ale i szczęśliwi.
Niewyspani , ale naładowani dobrymi spotkaniami, rozmowami,  pięknymi widokami.
Aparat był w ciągłym ruchu, także jestem bardzo zadowolona.

Tutaj prezentuję kawałeczek z Placu Solnego we Wrocławiu, gdzie urzędują przede wszystkim kwiaciarki.

Chyba najbardziej po powrocie ucieszyła mnie muzyka, brakowało mi jej. 

Lato ?

A ja wciąz nie czuję lata.
A Wy?

Dziś znalazłam  stare okładki czasopism tu i zrobiło mi się trochę cieplej.
No i muszę przyznać ,że podobają mi się sto razy bardziej niż dzisiejsze.
A Wam?

Moje miasto .

Jak już kiedyś pisałam, bardzo lubię moje miasto.
Mam swoje ulubione miejsca, trasy spacerowe , zacisza , gdzie uciekamy,  miejsce na wypady z przyjaciółmi na jedyną ukochaną kawę mrożoną (lepszej nie ma nigdzie:)

No i kocham te piękne stare wille miejskie i kamieniczki jak ta, wyjątkowa secesyjna o której można przeczytać  tu.
 No i zawsze mnie zastanawia kogo obchodziły te kształty okien, te żuczki biegnące po fasadzie, te dekory przyokienne, no i kto za 100 lat będzie się oglądał z podziwem za dzisiejszą architekturą:)

Dobrego weekendu wszystkim życzę:)

Czerwiec?

Maj przeleciał obok mnie niczym rozbrykany chłopiec.
Ledwo go dostrzegłam.
Maj dla mnie to: deszcz , kalosze, żyrafa, tort urodzinowy, syropy, recepty, kaszel, lemur , "nie" powtarzane ze sto tysięcy razy, dziecko z długimi nogami, które nie wiadomo kiedy zrobiły sie takie długie jak nie wiem co ( to cytat z trzyletniej L.) .

I już czerwiec, a głowę mam już trochę we wrześniu:))))
Poproszę o trochę harmonii do tego chaosu:)))