Wiosna.

Szron.

 

Tego dnia mogłam mieć kiepski nastrój.
Wydarzenia wokół nie sprzyjały.
Ale co tam , w gratisie dostałam spacer w ten bajkowy, słoneczny dzień.
Wszystko wokół oszronione, niezwykłe.
Poczułam się cudownie po tym przymusowym spacerze.
I tak sobie pomyślałam, żeby sobie nie dawać tak łatwo psuć dnia , nastroju, nie wykradać sobie radości.
No i codziennie dziękuję , że wciąż dostrzegam te małe cuda wokół siebie.

Domowa manufaktura mydła.

 

Od zawsze kocham handmade.
Czapkę nie do końca idealnie udzierganą na szydełku,skarpetki na drutach sprzedawane przez Babcinki na targu, domowe przetwory, a ostatnio coraz bardziej i domowe kosmetyki.
Po prostu przedmioty z duszą.

W tym roku z moja córcią wymyśliłyśmy ,że zrobimy domowe mydełka, jako prezenty na święta.
Zakupiłam bazę mydlaną, trochę dodatków- susze, barwniki , foremki ( choć najlepsze okazały się te domowe, pojemniczki po pasztecie sojowym, czy po jakiś tam serkach) .

No i na zdjęciach widzicie efekt naszych warsztatów.
Niestety nie widzicie naszej wielkiej frajdy przy ich robieniu :))) a była na prawdę wielka.No i te zapachy olejków.Ach!
Polecam serdecznie.
To świetna zabawa, wspaniale spędzony wspólny czas, no i gotowe upominki dla bliskich.

Przepisy na mydełka znajdziecie na youtube. 

Mam też genialny przepis na najtańszy ekologiczny, zdrowy  dezodorant na świecie z tego bloga http://www.akademiawitalnosci.pl/jak-tanio-i-skutecznie-uzupelnic-w-organizmie-magnez-robiac-z-niego-dezodorant-za-2-zl/ 
 Ja zrobiłam dezodorant z dodatkiem kilku kropli ulubionego olejku (buteleczki ze sprejem dostaniecie w Rossmanie.) Mega proste, zdrowe i tanie rozwiązanie dla tych, którzy nie cierpią chemicznych dezodorantów jak ja.

A Wy też robicie upominki? Jeśli tak to co? Ciekawa jestem.
Pozdrawiam.

Jesiennie.

A to moja torebka, a w niej z 5 kilo kasztanów , bańki mydlane, rękawiczki i rurki z gwiazdkami, mój gadżet nauczycielski ;]

I moja ulubiona muzyka, która sobie leci w tle i nigdy nie przeszkadza.

Pod wodą.

Przed weekendem.

Hello.
Dziś w przelocie polecam na weekend:
 cudowny magazyn dla rodziców  (klik)  
i mój ukochany magnoliarouge :)))

Ostatnio zachwyciło mnie jeszcze to  http://dobrewiadomosci.net.pl/10155-aniol-wsrod-debow/

Dobrego weekendu:))

Nie nadążam.

Mają ok 5 lat.
Dwie zupełnie inne dziewczynki.
Dwa zupełnie inne charaktery.
Dwa zupełnie inne pomysły na spędzenie czasu.
Dwie zupełnie inne reakcje, na to samo.
Przyciągają się jak magnes i tak samo odpychają.
Na dodatek, wzajemnie na siebie silnie oddziałują. 
Nigdy nie wiesz, kiedy przyciąganie zamieni się  w odpychanie i odwrotnie:)))

Czasem już nie nadążam za nimi...:)

Przed deszczem.

Biegniemy , żeby zdążyć przed deszczem.
Zbieramy kwiatu dzikiego bzu i wąchamy.
Zapach jest słodki, roślinny, taki prawdziwy...trudny do nazwania.
Zbliża się burza i wszystkie zapachy wydają się intensywniejsze.
Skądś przywiało zapach róż.Lecimy do domu.

Biorę przepis najprostszy,  jaki można znaleźć i zalewam kwiaty wodą z cukrem i miodem.
Dodaję cytryny.
Po paru dniach kosztujemy.
L. się krzywi. Nie chce.

Po paru dniach prosi o ten pyszny napój, który jej dałam parę dni wcześniej:)))

Zakochałam sie w tym smaku.
Szkoda , że nie zrobiłam więcej:(

Jaśniej.

Wieńce.

Jeden dla Eli, 
drugi dla Madzi, 
trzeci dla Ewy .
Od dawna zamierzałam je zrobić, ale dopiero w tym roku udało się zrealizować pomysł ( tzn. w ubiegłym roku:) .

W Nowym Roku życzę Wam, żebyście zawsze mieli dla kogo zrobić prezent  i żeby one, ani inne świąteczne tradycje  nigdy nie były ważniejsze, od ludzi, których kochacie. 

 

Balans.

Rozpaczliwie szukam balansu.
Rytmu zgodnego z moją wewnętrzną melodią.
Czasu na oddech spokojny.
Chwili na zebranie myśli.

Liście w szronie.

Żółty.

Co roku, o tej porze zachwycam się, jakbym widziała je pierwszy raz.
Oczy początkowo nie mogą się odkleić od tych żółci nieprawdopodobnych, pomarańczy, rudości i bordowych jesiennych liści.
A za parę dni, tygodni wszystko to zniknie, zgaśnie, opadnie tak po prostu, jak gdyby nigdy nic.

Więc cieszę się chwilą:)))
I uczę się żyć tu i teraz, by w biegu nie przeoczyć tych cudowności.

Jesiennie.

Szary weekend.
Mgła i zimno za oknem.
W środku dużo lepiej.
W tle gra Elbow.
Popijam ciepłą herbatę.
Trochę robię na drutach, trochę czytam.
Pierwsza szarlotka prawie zjedzona.

Całkiem niezły taki weekend.

Wspomnienia.

Mam wrażenie, że wakacje były z 8 miesięcy temu.
Zostały mi wspomnienia , muszelki i patyki przywiezione, znalezione, zebrane.
Patyki są gładkie, oszlifowane piaskiem, lekkie, każdy w pięknym kolorze, o innym odcieniu. 
Prawie czuję wiatr we włosach, gdy to piszę i przypominam sobie wędrowanie wzdłuż brzegu i zachwyt L. nad niemal każdym kamyczkiem, patyczkiem, muszelką :))).

U nas wielkie zmiany.
Nowe przedszkole, nowe miejsce pracy.
Nowy rytm dnia.
Zmęczenie i szczęście przeplecione ze sobą.

Dziś słońce ciepłe, złociste i jesienne u nas.
Zaczynam dosypywać cynamon do owsianki, herbaty i kawy i gdzie się jeszcze da.
Pięknie jest.

W kapeluszu.

Wakacje spędziłam w kapeluszu.
Było słonecznie, ale nie za słonecznie.
Było szumiąco, ale tak kojąco ;)
Było cudownie.
Po latach przerwy, znów rozkwitła miłość do Bałtyku.

Wakacje szyte na miarę mieliśmy :)))

Wakacyjnie .

U nas już wakacje.
Cudowny czas bycia razem.
Jeszcze nie w komplecie, ale jeszcze chwilka i będziemy .
Póki co delektujemy się urokami miejskich wakacji, odwiedzamy parki, place zabaw , no i ukochany las.
Ukochana ciocia L. zrobiła ostatnio na pikniku w lesie 3 wianki ( wianek, naszyjnik i bransoletkę) .

A mi przypomina się dzieciństwo, wędrówki, przygody,  smaki i zapachy wakacji.
I zawsze w wakacje jakoś tak dobrze i tyle wspomnień odżywa.
 
Oh, cudownie jest latem ! 

Mam nadzieję, że Wam też jest cudownie.

Księżyc na talerzu.

Pozostać jak dziecko.
Widzieć detale.
Cieszyć się z patyka i kamyczka.
Dziękować Bogu za Elma i Fryderyka Chopina ( z podsłyszanych modlitw dziecięcych).

Marzenia.

Marzenia spełniają się na prawdę.

Warto więc zastanowić się nad tym, o czym marzymy :)))

 

Niezmienne.

Są rzeczy niezmienne.
Urok wiosennych detali: stokrotek, bzów, pąków o świeżym  odcieniu zieleni, niespotykanym nigdy indziej.
Zapach stokrotek, konwalii i frezji.

Błękitne niebo i jeden puchaty obłoczek.

I jak cudnie,że ta wyliczanka mogła by się ciągnąć i ciągnąc. 

No i przyjaźń.

Wzruszył  mnie ten artykuł o grupie przyjaciół, która postanowiła zamieszkać razem  http://www.boredpanda.com/four-couples-live-together-town-sustainable-homes-texas-llano-exit-strategy-matt-garcia/

Przeczytajcie, polecam!